Geplaatst op zondag 18 september 2005 @ 17:05 , 916 keer bekeken

De Vlaamse stad Mechelen komt dit jaar drie maanden lang weer even in vrouwenhanden. Dat was vijf eeuwen geleden ook al het geval, toen twee Margareta's er aan de macht kwamen: de een kwam uit York, de andere uit Oostenrijk.

Margareta van York (1446-1503)
Op haar 22ste trouwt ze in Damme met Karel de Stoute. Het Bourgondische trouwfeest in Brugge duurt negen dagen. Maar De Stoute is nadien slechts zelden thuis. Verbaast het dan dat Margareta nooit zwanger raakt? Vroom wordt ze des te meer. Ze onderneemt bedevaarten naar Halle, Huy en Aken. Voorts voedt ze haar stiefdochter op, Maria van Bourgondië.
In 1477 wordt haar echtgenoot overmoedig. Karel belegert Nancy en wordt samen met zijn Bourgondische troepen in de pan gehakt. Zijn lichaam ligt twee dagen te rotten op het slagveld als zijn knecht het herkent aan zijn lange nagels.
Margaretha van York met de Verrezen Christus
Miniatuur uit Dialogue de la duchesse de Bourgogne à Jésus Christ, gemaakt na 1468.
Van York wordt de rijkste weduwe van Europa en vestigt zich in Mechelen, om Maria van Bourgondië - intussen getrouwd met Maximiliaan van Oostenrijk - te steunen.
Echt veel weten we niet van die Margareta: een vrouw met een vaag gelaat. Margareta is een uiterst gelovige vrouw geweest en een plichtsgetrouwe aristocrate, zich bewust van haar status als levend politiek contract tussen het Engelse en het Bourgondische hof.

Margareta van Oostenrijk (1480-1530)
Margareta is drie jaar als haar moeder, Maria van Bourgondië, sterft. Maximiliaan van Oostenrijk verlooft zijn dochter meteen met de Franse kroonprins, maar die kiest tien jaar later een ander. Maximiliaan huwt Margareta en haar broer Filips de Schone dan maar uit aan Juan en Juana, kinderen van de Spaanse koningen. Margareta vertrok in 1497 naar Spanje, maar Juan sterft datzelfde jaar. In 1501 trouwt Margareta met Philibert van Savoye. Ook die sterft drie jaar later.
Toch krabbelt ze recht en bestuurt Savoye met vaste hand. In 1507 wordt ze regente van haar neefje Karel en in 1508 landvoogdes van de Nederlanden. Ze verhuist naar Mechelen, naar het Hof van Savoyen, tegenwoordig het gerechtshof. Margareta van Oostenrijk zal nooit meer trouwen, ook al omdat ze de voordelen van het weduwschap inziet. Dat imago cultiveerde ze nauwgezet, bijvoorbeeld via portretten, waarop ze in het zwart gekleed gaat en een sierlijk geplooide witte weduwkap draagt.
Minnelied
Mijn hertken heeft altijds verlangen
Naer u, die alderliefste mijn!
U liefde heeft my so ser bevanghen!
U vrij eigene willic sijn
Voor al die de werelt alghemeine
Zo wie dat horet ofte siet,
Hebdy mijn hertken geheel alleine
Daerom, lief, begheeft mij niet!
Lees verder op de club Kathedralenbouwers:
Welkom bij Clubs!
Kijk gerust verder op deze club en doe mee.
Of maak zelf een Clubs account aan: