Welkom bij deze club
De club der weemoed en nostalgie mijmert en droomt, verlangt naar verloren gegane harmonie en wijsheid .
Geniet van de kunst en de poëzie, en droom en mijmer weg.
Poëzie, kunst en muziek, de dingen die een mens nodig heeft om in deze samenleving te overleven.
Groeten vanwege calamandja.
Weemoed doet het hart een beetje krimpen en toch is het niet helemaal een triest gevoel. Het verwijst immers naar iets moois, iets verrukkelijks zelfs. Alleen kunnen we er net niet bij of dreigt het ons al snel te ontglippen. Weemoed is als Shubert die van de ene maat op de andere verdriet naar vreugde voert en terug.

ik weet nog moeder
vroeger
als ik de slaap niet vatten kon
omdat de regen aan de ramen ruiste
de avond door de kamer liep
dat jij kwam zitten
bij mij
en zacht een liedje zong
totdat de slaap begon
te knagen aan mijn ogen
en dat heel traag een droom
uit klanken steeg
die ik nu nog kan horen
wanneer de regen ruist
en jij daar zit:
bij mij
zo vol van troost
over mij heen gebogen.
Pierre Van Laeken

stil gaat ze staan
haar hoofd omhoog
geheven naar de maan
beschenen door wit licht
roert het in haar
weemoed glimlacht op haar gezicht
maanlicht dringt naar binnen
in haar open hart
een wijze van beminnen
die zo de afstand overbruggen kan
gevangen in het maanlicht
in de armen van haar Man
Young Girl

Bouguereau studeerde aan de Académie Julian te Parijs. Zijn realistische genre-schilderingen en schilderijen over mythologische thema's werden gedurende zijn hele actieve leven tentoongesteld op de jaarlijkse tentoonstellingen van de Parijse "Salon". Na zijn dood werd hij lange tijd veronachtzaamd, wellicht vanwege zijn hardnekkige verzet tegen de impressionisten, maar de laatste 20 jaar is er weer nieuwe waardering voor zijn werk gekomen.
In zijn eigen tijd werd Bouguereau algemeen beschouwd als een van de grootste schilders op aarde en zijn werken werden gretig gekocht door onder meer Amerikaanse miljonairs, doorgaans tegen hoge prijzen. Na 1920 is hij op merkwaardige wijze in diskrediet geraakt, mogelijk als gevolg van een bewuste lastercampagne van de kant van het nieuwe "establishment van kunstcritici", dat hem zijn verzet tegen de nieuwe richtingen in de schilderkunst niet kon vergeven. Waarschijnlijker is evenwel dat diepere maatschappelijke krachten ten grondslag liggen aan deze opmerkelijke omslag in smaak en gevoeligheid. Tientallen jaren lang werd zijn naam niet eens in encyclopedieën vermeld.

Tegenwoordig zijn er weer heel wat mensen die Bouguereau beschouwen als een van de grootste schilders uit de 19e eeuw. Het Art Renewal Center zet zich heel energiek in voor zijn "rehabilitatie".
Op gevorderde leeftijd trouwde Bouguereau voor de tweede maal, en wel met een leerlinge, de schilderes Elizabeth Jane Gardner Bouguereau. Hij wendde ook zijn invloed aan om een groot aantal Franse instellingen op kunstzinnig gebied, waaronder de Académie Française, voor het eerst open te stellen voor vrouwen.
laten wij de tederheid dan vrezen
met geblinddoekte handen en geloken ogen,
liggend aan elkander als een grens.
een woord mag dan niet langer een woord heten,
maar een mondvol troostvol verzwijgen;
en verlangen niet langer een armslag lang,
maar verder, wijdser dan een vergezicht
vol zomervogels, muziek van Mendelsohn, een sfumato
aan Da Vinci ontleend, jij zult je mooiste medelijden
ruilen met zijn liefste verdriet; ik, voorzichtig talmen
om het tanen van je lichaam dieper af te tasten.
o als er dan nog tederheid is,
laten wij de tederheid vrezen
als een zeer oud zeer, zoveel tederheid,
daar kon geen mens ooit tegen.
Luuk Gruwez
www.poetryalive.nl

Dante Rossetti schilderde zijn muse Jane Morris (meisjesnaam Jane Burden) verschillende malen tussen 1868 tot 1882; zoals in bovenstaand schilderij "The Blue Silk Dress", hier afgebeeld als "being herself", als "normale" vrouw, dus geen uitbeelding als een mythologische figuur.
Er werd van Jane in 1865 een foto gemaakt, hieronder afgebeeld. Rossetti gebruikte de foto als inspiratiebron voor zijn schilderij. Het schilderij ziet er in elk geval mythologischer uit.

Hoe ongegrond
zijn wij elkaar
hoe ongelegen
en reken
reken maar dat tijd
ons uit elkaar drijft
ons verspreidt
ons zeer terdege
de mond
met wat voorbijgaat
snoert
ons opgeeft
ons verlaat.
Jeanine Hoedemakers
Fly away
Welkom bij Clubs!
Kijk gerust verder op deze club en doe mee.
Inloggen met Hyves
Inloggen met Facebook
Inloggen met Google
Inloggen met Windows Live
Inloggen met Twitter Wat is dit?Je kan je ook aanmelden via een van bovenstaande partner websites. Klik op het icoontje en je bent direct ingelogd op Clubs.nl
Of maak zelf een Clubs account aan:
Statistieken
Angel from my Life
Secret Garden - Nocturne
Fairy Ring - Singh Kaur & Gary Stadler
Ryann - slow sad piano
Enya - Fairytale
Sarah Brightman - Lascia Chio Pianga
Hans Zimmer - Da Vinci Code Theme
Ze leeft en is mooi, onze Aarde.
Dromen - Fairies
31.12.2010 | 17:08
Alle culturen hebben door de eeuwen heen hun eigen voorstelling van het hiernamaals gehanteerd. Guido Derksen, Martin van Mousch en cartograaf Jop Mijwaard hebben die allemaal samengebracht in een boek vol plattegronden.
’Kijk, je stapt in bij Gare du Mort.” De vinger van Guido Derksen, een klei…
Lees meer…
24.10.2010 | 20:48
Een van de beroemdste schilderijen uit de moderne kunst is ‘De schreeuw’ uit 1893 van Edvard Munch (1863-1944). Een overzichtstentoonstelling van Munch zonder dat aangrijpende werk lijkt onmogelijk, het schilderij is een icoon. Toch slaagt de pas geopende expositie in de Kunsthal in Rotterdam eri…
Lees meer…
Eerste expo over Cranach in de Benelux
24.10.2010 | 15:28
Ook in de renaissance kon je rijk worden van kunsten. Lucas Cranach de Oude (1472-1553) is daar het sprekende voorbeeld van. Deze bij ons minder bekende Duitse kunstenaar was zowel schilder en prentenmaker als apotheker, handelaar en politicus. Hij werd de rijkste burger van zijn stad, Wittenberg…
Lees meer…